web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » مصاحبه طولانی توتی: باید بعد از بازی تورینو بازنشسته می شدم

مصاحبه طولانی توتی: باید بعد از بازی تورینو بازنشسته می شدم

اکتبر 14, 2020 - 5:03 ب.ظ
L'Ottavo Re
348 بازدید

فرانچسکو توتی می گوید که هیچ گاه از رم درخواست خاصی نداشت و فاش می کند که رفتار بی شرمانه اسپالتی باعث شد که از فوتبال کناره گیری کند.

اسطوره رم در مصاحبه با ونیتی فر قبل از آغاز پخش مستندش “من فرانچسکو توتی هستم” که درست در زمان مرگ پدرش منتشر شد گفت که تنها خواسته ام از رم این بود که تیمی برای پیروزی داشته باشیم.

– در سی سال مصاحبه های کمی از تو منتشر شده…
– من آدم از خودمتشکری نیستم. من کسی هستم که دوست دارد سه قدم به عقب برود و حتی اگر شد پنهان شوم. با وجود من همیشه ریسک هست. من دوست دارم که شوخی کنم، ولی معمولا حقیقت پشت شوخی است. و بهتر است که گاهی حقیقت را بیان نکنیم. گفتن چیزی که می دانستم یا فکر میکردم مشکل ساز می بود. حرف زدن تنها آسیب می زد، به خودم و به باشگاه. سعی می کردم که از این کار بپرهیزم. برای سال ها شایعات زیادی در مورد من بود که آزارم می داد. دروغ های زیادی درباره ام می نوشتند یا از رادیو و تلویزیون می شنیدم. اگر حرف میزدم وارد جنگ می شدم و این کار را نمی خواستم..

– بعدش چه شد؟
– بهش عادت کردم. فهمیدم که دنیا این گونه است. هر کسی نظری و عقیده ای دارد. در حال حاضر به نظر دیگران اهمیتی نمیدم. چیز هایی که در زندگی ام مهم هستند: علاوه بر خانواده، قول و قرار هم بسیار مهم است. امضا، وکیل یا قرارداد لازم نیست. دست دادن کافی است. نگاه کردن به چشمان یکدیگر کافی است. ولی در سال های اخیر آنها قول و قرارشان را با من نگه نداشتند.

– نهایت جاه طلبی تو چه بود؟
– اینکه مثل پپه جیانینی کاپیتان رم شوم. من او را پرنس رم می دانستم. شماره 10 با کیفیت عالی. وقتی من را به تیم اول بردند، از آنها پرسیدم آیا امکانش هست با پپه هم اتاق شوم؟ آن ها به من اجازه دادند. برایم مثل رویا بود. در تخت کنارم کسی خوابیده بود که پوسترش را به اتاقم زده بودم. خیلی تاثیرگذار بود.

– اولین گلت چگونه بود؟
– من مانند بچه ای بودم که ماشین برقی هدیه بگیرد. می خواستم در جنوب ورزشگاه شادی کنم، جایی که بار ها رم رو تشویق کرده بودم. ولی در سمت شمالی گل زدم و فراموش کردم. لحظه خوشحالی و دیوانگی بود. به چپ و راست می دویدم، دلم میخواست بال داشته باشم.
در جوانی پول زندگی آدم را عوض می کند. به چیز های بزرگ و پیچیده فکر می کنید. اولین چک بزرگم را روز جمعه گرفتیم، به همین دلیل برای نقد کردنش وقت نبود. ما در خانواده از آن چک مثل یک تخم مرغ مراقب کردیم تا دوشنبه فرا برسد.

– همیشه شایعاتی بود که تو در کار کادر باشگاه و مربیان رم دخالت می کردی.
-مزخرف است. از بین تمام مربی ها و بازیکنان سابق رم کسی نیست که چشم در چشم به من بتواند بگوید: تو تصمیم گرفتی یا تو فلان چیز را خواستی. من همیشه سرم را بالا می گیرم زیرا فقط در زمین تمرین کردم و هیچ وقت نگفتم این کار را بکنید یا نکنید. من هیچ چیزی از آنها نخواستم، جز اینکه بتوانیم ببریم. درسته، من ازشون خواستم که بازیکن های خوبی مثل تورام، بوفون یا کاناوارو را بگیرند. من هیچ علاقه ای بازی فقط برای سرگرمی نداشتم، وقتی بقیه در حال بردن بودند. کجای این غلط است؟

– خداحافظی چگونه بود؟
– یک شوک بزرگ بود. این که بفهمم باید همه چیز را کنار بگذارم خیلی سخت بود. می دانستم که دیر یا زود اتفاق می افتد، ولی تنها سال قبلش به طور جدی به آن فکر کردم. فصل قبلش آنها نمی خواستند قرارداد من را تمدید کنند، ولی هر موقع که وارد زمین شدم ورق را برگرداندم. در بازی با تورینو فقط 4 دقیقه به من زمان رسید ولی بازی را عوض کردم. بعد از آن با فشار هواداران قرارداد من را تمدید کردند. بعد از آن بازی ایلاری پیشنهاد کرد که خداحافظی کنم و من هم به صورت جدی به آن فکر کردم. بعد از یک شب بی خوابی تصمیم گرفتم که ادامه دهم، ولی رابطه با او بسیار خراب شده بود.

– رابطه با اسپالتی زودتر خراب شده بود..
-می خواهم یک چیزی بگویم. مربی تصمیم می گیرد چه کسی بازی کند. او قدرت کامل را دارد. من هیچ وقت به خودم اجازه ندادم مداخله کنم. ولی گاهی در مورد احترام و انسانیت حرف می زنیم. هر چقدر که من بیشتر تلاش کردم، او بیشتر لجبازی کرد. دنبال تحریک من، دعوا و بی احترامی بود. سریعا متوجه شدم که در این شرایط نمی شود ادامه داد. بین ماه های ژانویه و فوریه، برای اولین بار بعد از 25 سال در رم اشتیاقم را برای بازی از دست دادم.

– آیا باشگاه از این کار او پشتیبانی نمی کرد؟
-بعضی چرا و بعضی نه. آنها از واکنش مربی می ترسیدند که بگوید شما پشت توتی هستید. آیا همچین چیزی زشت یا ناراحت کننده است؟ روابط پدر و پسری در فوتبال بسیار کم هستند. سال آخر اما کابوس بود. می دیدم که جای من را به بازیکنانی می دید که کل هفته حتی تمرین نکرده بودند. در آن زمان به اوایل همکاری مان فکر می کردم، زمانی که من کاپیتان و آیکونش بودم. بازیکنی که نمی شد بهش دست زد. اینکه حالا به من می گفتند: “تو چهل سالته، بزن کنار و غلط اضافه نکن” خیلی دردناک بود.

– هیچ موقع ممکنه مربی بشی؟
– امکان نداره. دیوانه می شوم. من کسی هستم که بهترین رو می خواهم و فکر میکنم در سری آ حق اشتباه وجود ندارد. باید سخت کوش و یک دنده و لجباز بشم. اگه اینجوری به دنیا نیامده باشید، به آنجا نمی رسید.

– آیا آینده تو در رمه؟
– امروز در مورد آن فکر نمیکنم. یک آژانس بازیکن دارم. از بچه هایم مراقبت می کنم و خوشحالم.

15 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.