web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » مصاحبه بزرگ: لئوناردو اسپیناتزولا

مصاحبه بزرگ: لئوناردو اسپیناتزولا

مرداد 8, 1398 - 4:31 ب.ظ
reza
, ,
362 بازدید

دفاع چپ چند کاره رم و بازیکن تیم ملی ایتالیا وقتی به رم آمد که همه صحبت از ساختن یک پروژه و تیم جدید می کنند. با او که در ابتدای راه خود در این چالش جدید است به گفت و گو نشستیم:

– بذار از قدیم ها شروع کنیم. لئوناردو اسپیناتزولا در بچگی چگونه بود؟
– همه چی برای من فوتبال بود. فوتبال، فوتبال و فوتبال. همیشه تا غروب بیرون از خونه در حال بازی کردن فوتبال بودم. من تو فولینیو زندگی میکردم، در محله ای که پر از پیست های اسکی بود ولی ما بچه ها به عنوان زمین فوتبال ازشون استفاده می کردیم. ما ساعت 10 صبح شروع به بازی می کردیم و بعد ناهار دوباره ساعت 4 شروع می کردیم. موقع شام کمی بازی تعطیل می شد ولی معمولا تا ساعت 10 شب هنوز داشتیم بازی میکردیم. گاهی هم قایم موشک بازی می کردیم آخرش.

– اولین تیمی که براش بازی کردی چی بود؟
– وقتی که فقط 5 سالم بود، تو یه باشگاه چند منظوره نزدیک خونه مون عضو شدم. من تو جوون ترین تیم عضو شدیم و تا 14 سالگی تو رده های مختلف همونجا بازی می کردم.

– آیا همیشه میخواستی فوتبالیس بشی یا ورزش های دیگه رو هم دوست داشتی؟
– من هیچ وقت شک نداشتم. همیشه عاشق فوتبال بودم.

– اسطوره تو در بچگی کی بود؟
– رونالدو نازاریو دا لیما. یادمه که خونه بودم و نوار ویدئویی که پدرم آورده بود رو تماشا می کردم، بعدش بیرون می رفتم و سعی می کردم گل ها و حرکاتی که دیده بودم رو تقلید کنم. روی کاستا و باتیستوتا رو هم زیاد تماش می کردم. از باتی گل خیلی خوشم می اومد، وقتی تو تیم نوجوونیم بودم همیشه از خوشحالی شلیک کردن باتی گل تقلید می کردم. حتی ویدئوهای اون شادی بعد از گل ها رو دارم.

– همیشه دفاع چپ بازی می کردی؟
– نه وقتی جوون تر بودم مهاجم بود. من همیشه گل های زیادی می زدم تا اینکه 12 سالم شد، بعدش دیگه خشک شد!

-چه زمانی پستت رو تو زمین عوض کردی؟
– وقتی توی سینا بودم تو خط میانی پنج نفره، یه پست لب خط داشتم. اون موقع سینا تو سری ب بود. یادمه وقتی 16 سالم بود، مربی م مارکو بارونی بهم گفت که اگه میخوام تو فوتبال یه کسی بشم، باید به عنوان دفاع کناری بازی کنم. اولش موافق نبودم، دوست داشتم وینگر باشم. ولی به مرور عادت کردم به اینکه عقب تر بازی کنم. بعد از سینا، تو اولین تجربه م برای آتالانتا، استفانو کولانتوئونو منو دوباره برد جلوتر. ولی وقتی سال 2015 به پروجا رفتیم، پیرپائولو بیسولی منو گذاشت دفاع چپ و از اون موقع هم همین پست رو دارم.

– آیا لحظاتی بوده که فکر کرده باشی نمیتونی فوتبال رو به صورت حرفه ای بازی کنی؟
– اولین سالی که تو سینا بودم، فقط 14 سالم بود و از خونه دور بودم. حمایت دوست ها و خونواده م رو نداشتم. به علاوه از مچ پا هم مصدوم شدم و باید با عصا به مدرسه می رفتم. بعد به زمین برگشتم و بعد از چند تا بازی عضله م پاره شد. زنگ زدم به خونه و گفتم بیاین دنبال من! نمیتونم دیگه اینجا بمونم. حرفی که مادر و پدرم بهم زدن خیلی تاثیر گذار بود، اونا گفتن دندون رو جگر بذارم و تلاشم رو بیشتر کنم… و حق با اونا بود. بعد از ماه مارس همه چی دوباره خوب شد.

– تو خیلی مواقع قرض داده شدی. ترجیح نمی دادی که یه جا بازی کنی؟
– وقتی یه تیمی مثل یوونتوس تو رو جوونی می خره، میدونی که ممکنه برای کسب تجربه قرضت بدن. اوایل خیلی سخت بود که خودمو نشون بدم، ولی از فصل 2015-16 و تجربه م تو پروجا، به اون سطحی که می خواستم رسیدم.

-زندگی ت تو چند سال اخیر تو سری آ چه تغییری کرده؟
– خب خیلی مشهور تر شدم. ولی هنوز من همون لئوناردو هستم. وقتی که به برگامو رفتم، و مخصوصا وقتی که به تورین رفتم مردم منو می شناختن هر وقت که بیرون می رفتم.

– دو سال در برگامو بودی. چه نقشی تو حرفه ای شدنت داشت؟
– با گاسپرینی من یاد گرفتم که چگونه فشار شدید تو داخل و خارج زمین رو تحمل کنم. اون شما رو وادار میکنه که تو تمرینات خیلی کار کنین، تا حدی که خود بازی خیلی آسون تر از تمرین به نظر میاد. این واقعیته، بازی ها برای ما شبیه گرم کردن بود، چون تو طول هفته جون می کندیم. وقتی تو زمینی دقیقا می دونی که ازت چی میخواهد. بعضی از ایده های گاسپ، جوری که فوتبال رو می فهمه رو تو فونسکا هم دیدم.

– از سالی که تو یوونتوس بودی چی یاد گرفتی؟
– خیلی چیز ها. همونطور که آلگری گفت، شما باید ذهنیت یک قهرمان رو داشته باشین تا اونجا بازی کنین. شما با کلی بازیکن درجه یک تمرین می کنین، که کیفیتشون رو تو زمین بازی و همچنین طرز تفکرشون نشون می دن. از همه مهم تر یاد گرفتم چقدر باید در طول سال، در بازی ها و تمرینات متمرکز باشم. این چیزیه که در نهایت تفاوت رو رقم میزنه.

– کدوم بازی برات خیلی به یادموندنیه؟
– واضحه که به خاطر اهمیت بالاش، پیروزی 3 بر 0 مقابل اتلتیکو مادرید تو تورین تو لیگ قهرمانان. ولی اون بهترین نمایش دوران من نبود، من تو آتالانتا خیلی بهتر بازی کرده بودم. اگه بخوام بهترین عملکرد خودم رو بگم بازیمون تو آلمان موقع دورتموند تو لیگ اروپا رو میگم. اولین تجربه عالی اروپایی من بود.

-بهترین دوستت کیه؟
– سه نفرن. مارکو، لوکا و دینو. ما مدت هاست همدیگرو می شناسیم. ما با هم بازی می کردیم و رفیق هم موندیم. اونا همیشه برای بازی ها من میان. الان که تو رم ام بهشون نزدیک ترم، پس بیشتر خواهم دیدشون.

– تو فوتبال به کی از همه نزدیک تری؟
-رافائل تولوی و جیانلوکا مانچینی. دومی الان هم تیمی مه، ما قبلا تو پروجا و اتالانتا هم بازی بود. حتی هم اتاق بودیم. خیلی خوشحالم که اونم اینجا میاد.

– یه روز عادی برای لئوناردو اسپیناتزولا چجوری می گذره؟
– صبح دوست دارم سگم رو بیرون ببرم. به علاوه از زمانی که پسرم ماتیا به دنیا اومده دوست دارم به همراه همسرم ماریا زمان بگذرونم. حس خیلی خوبیه. بعد از تمرینات همگی برای پیاده روی بیرون میریم.

-در وقت آزادت چه می کنی؟
– قبلا خیلی پلی استیشن بازی می کردم. ولی از وقتی ازدواج کردم خیلی نمیتونم اون کارو بکنم. معمولا تلویزیون میبینم و موزیک گوش میدیم. ما برای دیدن بیانسه به میلان رفتیم. عالی بود. اون یه هنرمند عالیه. حتی پسرم که فقط 14 ماهشه دوست داره جلوی تی وی برقصه.

– پدر شدن چقدر عوضت کرد؟
– خیلی. قبلش مثل بچه ها بودم. ولی الان خیلی مسئولیت پذیر شدم. من هیچ وقت تو زمین دیوونه بازی در نمی آوردم ولی الان آروم تر و خوشحال تر شدم.

– چند تا تتو داری؟
– یه سمبل بی نهایت دارم که با زنم مشترکه. تتوی یه مائوری رو هم روی بازی راستم دارم که سمبل خانواده، عشق، قدرت و شانسه. الان هم با تولد پسرم می خوام یه دونه روی بازوی چپم بزنم.

– تو 7 تا بازی ملی داری. پوشیدن اون پیراهن چه حسی بهت میده؟
– وقتی بچه بودم موقع بازی های ملی به تلویزیونن میچسبیدم. بازی کردن توش حس خیلی خوبیه. اولین بازیم خیلی خاص بود، ما تو آمستردام هلند رو بردیم. همچین لحظاتی به شما اعتماد به نفس میده.

– تو الان در رمی. این چه حسی بهت میده؟
– من همیشه به رم به عنوان یه باشگاه بزرگ و یک استیج خوب نگاه کردم، با بازیکنان و کادر بسیار با کیفیت. بازی کردن تو استادیو المپیکو همیشه عالیه، چون هوادارا خیلی خوبن. این یه قدم مهم تو دوران بازیگری منه و میخوام بهترین باشم.

-نظر اولیه ت در مورد هم تیمی هات چیه؟
– جو مثبتی وجود داره. ما خیلی بازیکن جوون گرفتیم که دارن شدیدا کار می کنن. به زمان نیاز داریم، چون یه تیمی هستیم که تازه درست شدیم و مربی مون هم جدیده. با این وجود من میل به پیروز شدن و انگیزه رو تو این تیم میبینم.

-نظرت در مورد فونسکا؟
– همونطور که گفتم، منو یاد دورانم تو برگامو می ندازه. جوری که فوتبال رو میبینه رو خیلی می پسندم. خیلی آدم رکیه، و دوست داره تیم رو مدیریت کنه. میخواد از بالا دفاع کنه و ما داریم سعی میکنیم این کارو یاد بگیریم. در حمله وینگر ها باید کار های متنوعی بکنن.

– پیامی برای هوادارت تو رم داری؟
– ما باید با هم باشم. ما یه هدف دارم و این به نفع رمه. شغل ما اینه که تا حد ممکن خوب بازی کنیم و همه بازی ها رو ببریم. شاید نتونیم به هدفمون برسیم، ولی مهم اینه که این هدف باشه. باید به سختی تمرین کنیم. به هوادارا می تونم بگم که ما تمام تلاش خودمونو می کنیم

2 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.