web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » دروسی: هیچکس مثل من رم را دوست نخواهد داشت

دروسی: هیچکس مثل من رم را دوست نخواهد داشت

خرداد 5, 1398 - 9:15 ب.ظ
آگوستینو
, ,
288 بازدید

دانیله دروسی کاپیتان رم در نامه ای سرگشاده وداعی احساسی با هواداران جالوروسی داشته است.

امشب دروسی در دیدار با پارما آخرین بازی اش برای رم را انجام می دهد و احتمالا به باشگاهی دیگر خواهد رفت.

دروسی کل عمرش هوادار رم بوده و او از اینکه پیشنهادات زیادی را در دوران اوجش رد کرده پشیمان نیست و از هواداران هم خواسته تا به اختلاف شان با رئیس جیمز پالوتا و مسئولان باشگاه پایان دهند و متحد باشند.

متن نامه دروسی که با خاطره ای از دوران کودکی او و عکسی قدیمی آغاز شده، به شرح زیر است:

– چرا می خندی بچه جون؟

– خوشحالم!

– چرا خوشحالی؟

– یه پیرهن رم گیرم اومده.

– تقلبی نیست؟

– نه، تازه خاله ام شماره رو پشت اون دوخته…»

– اگه من بهت بگم که بیشتر از 600 بار می پوشیش چی؟

– یه بازی هم بپوشمش خوشحال میشم.

«به این عکس که نگاه می کنم، حالا می توانم به همه شما بگویم، متوجه هستم که چقدر خوش شانس بودم، شانسی که هیچ وقت آن را بی ارزش ندانستم و هرگز نمی توانم به اندازه کافی به خاطرش سپاسگزار باشم.»

«دورانی طولانی، پرهیجان و همیشه همراه با عشق من به این تیم بود.»

«نمی خواهم سرسری از این سپاسگزاری رد شوم، چون وقتی می نویسم از شما تشکر می کنم، به فکر مسائل کلی نیستم، به فکر خاطرات و احساسات، چهره ها و صداها هستم.»

«به من اجازه دهید تا از کل رمی که می شناسم تشکر کنم: خانواده سنسی، رئیس پالوتا. همه زنان و مردانی که در تریگوریا کار کردند و الان هم کار می کنند. مربیانی که مرا هدایت کردند، هر کدام به من چیز مهمی یاد دادند، بدون استثنا.»

«کادر پزشکی که از من مراقبت کردند: دامیانو، بدون او قطعا تعداد بازیهایم با این پیراهن کمتر می شدند.»

«هم تیمی هایم، نزدیک ترین بخش کارم: آنها مثل خانواده ام هستند. زندگی روزانه در رختکن تریگوریا چیزی است که بیشتر دلم برایش تنگ می شود.»

«برونو، که در من چیز خاصی دید و مرا به این آمادگی شگفت انگیز بود. و در یک روز ماه اوت، با سیمونه و مانچو دیدار کردم و آنها تا امروز کنارم ماندند و تا آخر عمرم هم خواهند بود.»

«از داویده تشکر می کنم، او هم تا آخر عمر کنارم خواهد بود.»

«از فرانچسکو تشکر می کنم، بازوبندی که می بندم را از دستان یک برادر گرفتم، کاپیتانی بزرگ و استثنایی ترین بازیکنی که دیدم که این پیراهن را پوشیده است.»

«هر کسی فرصت پیدا نمی کند 16 سال کنار اسطوره اش بازی کند. من این بازوبند را پس می دهم، با احترام، به الساندرو. یک برادر دیگر که مطمئنم در همین حد لایق خواهد بود.»

«از پدر و مادرم تشکر می کنم، به خاطر اینکه مرا با ارزش هایی درست بزرگ کردند که هر روز با من هستند: رفتار کردن با دیگر همان طور که دوست داری با تو رفتار کنند و همیشه کمک کردن به آنهایی که در سختی هستند.»

«از شهرک اوستیا تشکر می کنم، از مردمش و دریا، که در کودکی بزرگم کردند، در بزرگسالی همراهی ام کردند و به عنوان انسانی بالغ دوباره مرا پذیرفتند.»

«از آنهایی که در خانه ام مرا حمایت کردند و تحملم کردند تشکر می کنم: بدون گایا، اولیویا و نوآ و مهمتر از همه سارا، من نصف آدمی که امروز هستم می شدم.»

«شما دلیل این هستند که من دوباره این شهر شگفت انگیز را انتخاب کردم، بارها. فردا 616 باری خواهد بود که من متوجه می شوم انتخاب درستی انجام دادم.»

«26 مه چند سال پیش، روزی را تجربه کردیم که به فکر کردیم دیگر هرگز نمی توانیم لبخند بزنیم. من هم چنین فکری کردم، تا اینکه خالکوبی یک هوادار را دیدم که نوشته بود: «27 مه 2013، و باد هنوز می وزد».

«نمی دانم آن خالکوبی مال چه کسی بود، ولی می دانم که بعد از این 27 مه هم باد می وزد.»

«هیچ وقت نشده بود که بیش از این چند روز اخیر محبت شما را حس کنم: مرا تحت تاثیر قرار داد و قلبم را پر کرد. هیچ وقت مثل چند روز اخیر ندیدم که برای یک هدف متحد باشید.»

«حالا، بزرگترین هدیه ای که می توانید به من بدهید این است که خشم را کنار بگذارید و متحد با یکدیگر سعی کنیم کاری کنیم که باد در جهت بادبان ما بوزد، تا برای تنها چیزی که برایمان مهم است پیش برویم، آنچه که بر هر چیزی اولویت دارد و مهمتر از هر چیزی است: رم.

«هچکس بیش از من شما را دوست نخواهد داشت.

«به امید دیدار.

 دانیله دروسی».

16 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.