web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » راجای رم، راجای ما

راجای رم، راجای ما

تیر 1, 1397 - 1:08 ب.ظ
آگوستینو
, ,
964 بازدید

شاید اگر من زمان دی بارتولومی بودم یا مثلا الان برای رم بازی می کرد و طبیعتا کاپیتان رم بود و قرار می شد که از رم بره این قدر ناراحت نمیشدم. هر چند، این ادعا احتمالا زیادی جسورانه و عملا باورنکردنیه (حتی برای خودم که مطرحش می کنم) اما دلیلی هم داره. دیدن یک عکس از دی بارتولومی کافیه تا متوجه بشی جاش تو تاریخه، جاش بین اساطیر رم، بین اساطیر فوتباله، هر چند دردناک، هر چند که قلبو پاره پاره میکنه. داستانش خردت میکنه. با خودم میگفتم خب دی با که دیگه جاش تو تاریخه، نگران چی هستی…

ولی نینجا چی.

راجای بی تاج و تخت.

راجا که به پول هنگفت نه گفت.

عاشق رم بود و هست.

راجایی که همیشه حرف دلش رو زد، از روز اول تا آخر. هرگز نوکری نکرد و بی ریا بود.

نکنه چنین آدمی فراموش بشه…

نکنه یادشون بره که این نماد کی بود…

میدونی که آدما زود فراموش میکنن…

نکنه یک روزی بگن فقط یک بازیکن بود که از رم به اینتر رفت…

راجا که جامی نداشت، فقط کلی آرزو داشت و کیلومترها تعصب.

انگار این روزها اگر خودت بخواهی هم کسی پیدا میشه که نزاره وفادار باشی.

انگار که به کسی وفادار باشی و مجبورت کنن با کسی بخوابی تا جون کسی که بهش وفاداری رو نگیرن…

***

راجا اهل رم نبود، ولی رمیِ رمی بود…یکی از هواداران رم بود و تا آخر رم هم خواهد بود.

این دیگه بحث فوتبال نیست، بحث دل و قلبه.

نمیدونم چرا وقتی ما هواداران سفره دلمون رو باز می کنیم از منطق و اعداد برامون میگن. ما اگر به فکر منطق و اعداد بودیم که فوتبال نمی دیدیم، به جیبمون بیشتر فکر می کردیم. مگر هوادار چیزی جز دل و احساساتشه؟

و راجا سر تا پا احساسه…و حالا که داره میره انگار دارن با چاقو گوشت سینه ما رو می بُرن…

ناینگولان فقط یک فوتبالیست نیست، یه سنده، یه پدیده.

پدیده ای که به ما یادآوری میکنه، در این دوران به اصطلاح مدرن هم میشه از راهی دور اومد و به جایی و آدماش دل بست و وفادار موند.

پدیده ای که به ما میگه هر طوری که دوست داری باش، ولی دورو نباش، دروغگو و ریاکار نباش، حتی اگر داغت کنن و نزارن به آرزوت برسی.

و عجیب و تلخ اینکه حالا این نماد تعصب و وفاداری به تیمی میره که نام کاپیتانش با خیانت گره خورده؛ وقتی ببینم که راجای ما با کوهی از تعصب باید پشت سر بازیکنی قرار بگیره که هر تابستون باشگاهش رو برای حقوق بیشتر تحت فشار میزاره انگار که چاقویی کُند قلبم رو پاره پاره میکنه…

راجای ما که اصلا از حقوق و قرارداد چیزی نمی گفت…

انگار در این سالها که اسیر یک لشکر اهریمنی شدیم که از داستان های عاشقانه متنفرن و همه رو می سوزونن.

راجا رفت، بدون جام رفت، بدون اینکه فرصت طلب باشه رفت، برخلاف میلش رفت. ما هم کاری برای راجا نکردیم و کاری هم از دست ما و بقیه هواداران دور و نزدیک برنمی اومد ولی کارهایی هم هستن که ما می تونیم انجام بدیم…

دانلود

به خودمون قول بدیم؛

از راجا متنفر نشیم.

بهش توهین نکنیم.

همیشه دوسش داشته باشیم.

و مهمتر از همه، همیشه به یادش بیافتیم…با لبخندی، یا با چند قطره اشک…به یاد راجا…

39 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.