web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » دروسی تعریف کرد: کارت‌های قرمزم و بزرگترین حسرت‌هایم با رم و ایتالیا

دروسی تعریف کرد: کارت‌های قرمزم و بزرگترین حسرت‌هایم با رم و ایتالیا

اسفند 1, 1396 - 5:31 ب.ظ
آگوستینو
, ,
249 بازدید

دانیله دروسی کاپیتان رم توضیح داده که چه رابطه بدی با داوران دارد و خودش را لایق دریافت کارت های قرمز فراوان دانسته و از بزرگترین حسرت هایش با رم و تیم ملی ایتالیا گفته است.

هافبک 34 ساله رم گفت و گویی با مجله ایل کالچاتوره داشته و از مسائل مختلف زندگی اش گفته است.

«در ابتدای کارم من رابطه بسیار بدی با داوران داشتم. کاملا روی اعصاب بودم، دائم این طور بودم، به خاطر این هم بود – به نظر خودم – که در این سالها داوران واقعا به ما آسیب زدند. چند سال که گذشت دیگر آن اتفاقات پیش نیامد.»

«یادم می آید که چند باری لوچانو اسپالتی مربی ما بود و ما پشت سر اینتر دوم بودیم، کاملا برایم واضح شده بود. به همین خاطر هم بازی را با عصبانیت شروع می کردم.»

«کوچکترین صحنه باعث می شد که از کوره در بروم و در نتیجه داوران هم از همان ابتدای بازی نسبت به من حساسیت نشان می دادند. حالا بهتر است، ما بیشتر و بیشتر با هم آشنا شدیم و از اشتباهاتمان درس گرفتیم.»

«در طول دوران بازی ام کارت های قرمز زیادی گرفتم و باید اقرار کنم که حقم بودند. چند تایی هم بودند که به نظرم سختگیرانه داده شدند. ولی باز هم اینکه به خاطر یک خطای از روی واکنش اخراج شوید بحث دیگری است، چون در این صورت حداکثر یک درصد بهانه دارید. اگر یار آخر باشید و تکل بزنید و یکی هم به خاطر زرد دوم بگیرید…نه، منصف که باشیم، همه شان حقم بودند.»

احتمالا معروف ترین کارت قرمزی که دروسی گرفت در جام جهانی 2006 بود، در تساوی 1-1 ایتالیا با ایالات متحده آمریکا.

«چند روز اولش خیلی حالم بود و توقع نداشتم که چهار بازی محروم شوم. البته خطای بدی بود، ولی به نظر من زیاده روی کردند. به نظر رسید که فیفا می خواهد من درس عبرتی شوم. مگر برای آرنج معمولا دو جلسه محرومیت نمی دهند؟»

«چهار جلسه محرومیت به این معنی بود که تنها مسابقه دیگر آن مسابقات که می توانستم در آن بازی کنم فینال بود. در چند روز اولش، مارچلو لیپی حتی با من حرف هم نمی زند. سختگیر بود، ولی الگو هم بود. درست پس از نیمه نهایی، او به من گفت که آماده شو، چون قرار بود بازی کنم.»

در فینال مقابل فرانسه، دروسی به عنوان یار ذخیره به میدان رفت و پنالتی اش را هم گل کرد.

«آن صحنه واقعا پیشم مانده، و به نظرم حالا مرا هیجان زده و مضطرب می کند، کل آن فلش های موبایل هایی که پشت دروازه بودند و من داشتم به سمت پنالتی ام می رفتم. تنها از آن صحنه هایی که کنسرت ها می بینید.»

دروسی با ایتالیا به قهرمانی جهان رسید، اما هنوز منتظر کسب یک جام بزرگ با رم است.

«دو مسابقه هستند که خیلی دوست دارم دوباره در آنها بازی کنم. اولی مقابل سامپدوریا در استادیو الیمپیکو، با مربیگری کلودیو رانیری. در آخر فصل 10-2009، فقط چند بازی باقی مانده بود، ما در صدر بودیم و جلوتر از اینتری بودیم که واقعا باورنکردنی بود.»

«آن شب ما 1-0 داشتیم می بردیم، از آن بازیهایی بود که از 20 بار 19 بارش را می برید. ما 2-1 باختیم. اینتر از ما جلو زد و ما دوم شدیم، با دو امتیاز کمتر.»

«بازی دیگر که دوست دارم دوباره انجام شود فینال یورو 2012 است. هنوز به آن زمان فکر می کنم، خودم را می بینم که مصدوم نیستم، می توانم بازی کنم. چیزی جادویی در آن تیم شکل گرفته بود و نمی دانم اگر من بودم می بردیم یا نه، ولی من هر کاری می کردم که با هم تیمی هایم باشم تا حداقل بتوانم کمکی کنم.»

 

5 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.