web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » یووه 1-0 رم از زاویه‌ای دیگر

یووه 1-0 رم از زاویه‌ای دیگر

آذر 30, 1395 - 2:26 ق.ظ
آگوستینو
398 بازدید

رم دوئل های کلیدی را باخت

در مسابقه ای که چند لحظه نتیجه اش را تعیین کردند، رم نتوانست به اندازه کافی به یوونتوس نزدیک شود.

چه می شد اگر فازیو کنار نمی کشید؟ اگر مانولاس می توانست جلوی توپ را بگیرد چه می شد؟ اگر پروتی شوتش را قوی تر می زد چه می شد؟ اگر مانولاس این قدر زود لیز نمی خورد چه می شد؟ اگر دروسی مثل پسرکی 12 ساله سرنگون نمی شد چه می شد؟ اگر جرسون در ترکیب اصلی قرار نمی گرفت چه می شد؟ اگر اُرساتو زودتر به ساندرو کارت می داد چه می شد؟

این بازی کردن با «اگر» آخر ندارد و بی فایده است، اما در مسابقه ای که چند لحظه نتیجه اش را تعیین کردند باید بررسی کنیم و ببینیم چه اشتباهاتی رقم خوردند.

گل

دو تکل غیرقابل انتظار از بازیکنانی کلیدی که اصلا از آنها انتظار نمی رفت باعث شد تا ایگواین با شوتی استادانه گلزنی کند. واضح است که ال گوردو (چاقالو) هرگز نباید فرصت قرار گرفتن در آن موقعیت برای شوتزنی را بدست می آورد. پایی که دروسی بچگانه پرتابش کرد، یک تکل بی موقع از مانولاس، رودیگری که توپ را تماشا کرد، به بازیکن آرژانتینی اجازه دادند تا به محوطه جریمه برسد. این بخش فرآیند به ثمر رسیدن گل دیگر به لطف ضربه پای چپ ایگواین است که ارزش هایش را ثابت کرد. منظورم این است، لعنتی. ولی ما باید باور داشته باشیم که چنین کاری از دست ژکو برنمی آمد؟ بازیکن بوسنیایی در این فصل آماده نشان داده، اما مقابل یوونتوس به نظر می رسید که روحیه اش کم شده است. کمتر پیش آمد که به مدافعان هجوم ببرد، آنها را گاز بگیرد. یا واقعا کار خاصی کند جز اینکه توپ را برای خط میانی حفظ کند. در این بازی به او نیاز داشتیم، ولی او ظهور نکرد. اگر می شد چه می شد.

 …یه نگاه به اون حرکت ساندرو بنداز…

اتوبوس

آلگری راه برنده شدن را بلد است، و بدیهی بود که برنامه اش عقب کشیدن و دفاع کردن باشد. پس از یک گل، یوونتوس به این هم راضی بود که بازی با مالکیت توپ تیم اسپالتی به سبک گارسیا را خراب کند. نگاه کنید:

…هلشون بدین به جناحین…

خدای من، دارم به سیاره مشتری نگاه می کنم؟ آن نقاط قرمز بزرگ دارند می درخشد، این طور نیست؟ به زمین رم نگاه کنید و می بینید که خط حمله اش آبی است و جلوی دروازه یوونتوس را ببینید که سبز است. آنجا اتوبوس پارک شده دوستان من، پارک شده و تکان هم نخورد، با یدک کش هم تکانش ندادند. یوونتوس رم را مجبور کرد به جناحین برود، یعنی به منطقه ای که در آن از پیش باخته بود. هر بار که پروتی توپی بدست می آورد یا رو به عقب دریبل می زد یا بی هدف حرکت می کرد و نهایت کارش یا سانتر بود یا پاس رو به عقب. در سمت دیگر نیز وضعیت همین طور بود و مانژوکیچ – عجب بازی ای کرد – به عقب برمی گشت و دفاع می کرد. شخصا از او خوشم نمی آید، اما میزان تلاش و کارش باورنکردنی است.

…ولی ما که مالکیت توپ بیشتری داشتیم…

آمار معمولا دروغ می گویند، اما در این مورد آنها راست می گویند. مالکیت توپ ارزشی ندارد اگر نتوانید کاری با آن انجام دهد (همین جا اشک رودی در می آید). رم به کرنرها و سانترها تکیه کرد، هرگز واقعا نتوانست با شوتی مستقیم بوفون را به دردسر بیاندازد. با توجه به آمار، رم تقریبا از هر نظر برنده بود، اما این که بوکس نیست. توپ است که باید وارد دروازه شود، برای کسی مهم نیست که کدام تیم بهتر به نظر رسید. اسپالتی نیز در این خصوص نظر داد:

«متاسفانه ما به اندازه کافی فرصت طلب نبودیم. گاهی وارد دورانی می شوید که از موقعیت هایتان استفاده نمی کنید، اما من نگران نیستم چون در این فصل سری آ جزء کارآمدترین تیم های {از نظر گلزنی} بودیم.»

بله، ولی شما الان از کدام موقعیت ها حرف می زنید؟ نیمه موقعیت بله، ولی رم هرگز واقعا کارایی نداشت. در نیمه دوم بهتر به نظر رسیدیم چون یووه به ما اجازه داد چنین کاری کنیم. آنها مثل برادر بزرگی بودند که اجازه دادند چند مشت و لگد به او بزنیم، به خوبی هم می دانست که این ضربات کاری از پیش نمی برند.

در نهایت، این مسابقه ثابت کرد که ما در خط میانی به خلاقیت نیاز داریم. نینجا نیروی زحمت کشی است، کوین مثل آهنرباست، و دروسی دیوار است، اما چیزی که ما به آن نیاز داریم توتی است. ما به کسی نیاز داریم که دیدش قوی باشد و این قدر جرات داشته باشد که در میانه میدان تک ضرب بازی کند. فقط ارسال توپ های بلند برای ژکو جوابگو نیست. ما به یک بازیساز نیاز داریم. یا ما به کسانی نیاز داریم که در چنین میدان هایی سطح بازی شان را بالا می برند.

دانلود

خوب گفتی، ولی نه آنچه باید می‌ گفتی

پدرم همیشه می گفت: «نزدیک، فقط داخل مسابقه پرتاب نعل اسب بدردت میخوره یا وقتی داری نارنجک پرت میکنی».

رم هم در این مسابقه نزدیک به حریفش بود، اما اینکه مهم نیست، هست؟ در اصل، رم خیلی نزدیک بود و بوده است. دقیق تر بگوییم، هشت نایب قهرمانی طی 15 سال. با این شکست کمی قضیه روشن تر می شود، اینکه رم دوباره نایب قهرمان می شود.

با این حال، از نظر روحی رم در این مسابقه منجسم نشان داد. پس از گل، تیم از هم نپاشید، زانویشان نلرزید. آنها جنگیدند. به سختی هم جنگیدند. ولی یووه تیمی است که با رضایت عقب می نشیند و طوری دفاع می کند که نمی شود به آنها نزدیک شد، مخصوصا در بازیِ خانگی. ما نزدیک بودیم، ولی اصلا تاثیری در نتیجه پایانی ندارد و چیزی به من می گوید که اگر در بازار زمستانی حرکاتمان صحیح باشند و همین طور حواسمان را جمع کنیم می توانیم تا پایان بجنگیم. هنوز تمام نشده است. یکی از همین روزها(یا سالها) وقتش می رسد. نارنجک های ما هم بالاخره به هدف می خورند. و وقتی چنین اتفاقی رخ دهد، وای پسر، چقدر شیرین خواهد بود.

.

وب سایت کیه زا دی توتی (کلیسای توتی)

 

10 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.