web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » فراموش نشدنی

فراموش نشدنی

دی 3, 1395 - 1:18 ق.ظ
آگوستینو
495 بازدید

سلام الکساندر

حالت چطور است؟ امیدوارم که سلامت باشی.

خبر تصادف تو را شنیدم و خیلی ناراحت شدم ولی مطمئنم که همه چیز درست می شود.

بعضی اوقات زندگی مشکلاتی را سر راهت می گذارد اما همان وقت است که قدرت واقعی مان را می فهمیم، قدرتی که حتی به داشتن آن توجهی نکردیم.

 مطمئنم که در مورد تو هم این طور است.

در همین مواقع است که ارزش عزیزانمان را می فهمیم، وقتی که می توانیم به این لحظات تکیه کنیم.

سعی کن هر چه سریع تر خوب شوی و به حمایت از ما ادامه بده، چون به حمایتت نیاز داریم.

در انتظار دیدنت در استادیو الیمپیکو هستم.

بدرود الکس!

فرانچسکو.

در اوایل سال گذشته بود که فرانچسکو توتی کاپیتان رم متوجه شد الکس لیندال هوادار سوئدی جالوروسی در حادثه رانندگی آسیب دیده است.

توتی نامه ای که خواندیم را نوشت و آن را به همراه بازوبند کاپیتانی اش برای الکس ارسال کرد!

توتی برای کسی محبت خرج کرد که در زندگی حتی یکبار هم او را ندیده بود، اما مگر هوادارانی که برای توتی عشق خرج می کنند او را از نزدیک دیدند؟

این یک رابطه معمولی نیست. تماشای یک نمایش نیست، نمایشی که بلیتش را خریدی. بیشتر شبیه به خلسه رفتن به خاطر شنیدن ابیاتی جادویی است.

حرکت توتی مورد تحسین بسیاری قرار گرفت، اما این فقط یک نمونه از حرکات خاص توتی است.

گذشتن از حقوق های نجومی برای توتی کاری ساده بوده، او حتی از جیب خودش برای باشگاه محبوبش پول خرج کرده است.

پس توتی بازیکنی معمولی نیست، توتی «فقط یکی از بازیکنان باشگاه» نیست. تک فوق ستاره رم برای سالهایی طولانی، اما فوق ستاره ای که رفتارش با بقیه همکلاسانش متفاوت بود. کسی که تلخی را شیرین می کند.

توتی بارها نشان داده که در داخل و خارج میدان با همه فرق دارد، با همه. او کسی است که بازیکن 100 میلیون یورویی به خاطر گرفتن پیراهنش منتظر می ماند و گلایه های رئیس بزرگترین باشگاه جهان را به جان می خرد، فقط به خاطر توتی.

بزرگی توتی هم در بُعد فنی و هم بُعد شخصیتی باعث می شود تا انتخاب برای هر کسی دشوار باشد؛ شخصیت توتی بزرگتر است یا بازی و فوتبال او؟

دانلود

2016 برای رم = توتی تمام شد.

در این سال توتی نه بیشترین گل را برای رم زد و نه بیشترین گل را ساخت، اما او بود که بهترین لحظات را ساخت. او بود که باعث شد هواداران اشک بریزند، حتی چشمان گزارشگری با تجربه را بارانی کرد، کاری کرد که در سراسر جهان گزارشگران به خاطر او به حنجره شان رحم نکنند. رم جامی نبرد، اما روزها و شب های زیادی بودند که رسانه ها بهانه ای داشتند تا از رم بنویسند.

اگر فقط 2016 را در نظر بگیریم متوجه می شویم که توتی چقدر «فراموش نشدنی» است. چه کسی می تواند ادعا کند که به خاطر دو پیروزی رم مقابل تورینو و سامپدوریا که با درخشش توتی حاصل شدند احساساتی نشده، حداقل کمی، یا در واقع به آن جنون مبتلا نشده؟ حتی اگر محبتی هم نسبت به توتی نداشته، آیا مثل رئیس لبش را از خشم به دندان نگرفته؟ مثل عاجز شدن برابر شاعری که زبانی نیش دار دارد.

این فقط یک سال بوده؛ ده سال، بیست سال این جنون چه تاثیری می تواند داشته باشد؟

مثل به دام افتادن در یک چرخه زمانی خواهد بود، چرخه زمانی ای که از لحظات «فراموش نشدنی» تشکیل شدند.

مرور خاطرات، مرور خاطرت از کسی که هزاران کیلومتر از تو فاصله دارد. چطور ممکن است؟ چطور ممکن است چنین فاصله ای وجود داشته باشد، اما تعداد خاطرات مشترک این قدر زیاد باشد؟ مثل ترانه ای عاشقانه، عشقی در نگاه اول، عشقی که تا آخر عمرت فراموشش نمیکنی، مثل ترانه ای عاشقانه به تو سنجاق می شود.

آیا به خاطر این نیست که او از هر نظر «فراموش نشدنی» است؟ باورنکردنی نیست که کسی این قدر «فراموش نشدنی» باشد.

 

18 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.