web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » راهنمای اهلی کردن گرگها

راهنمای اهلی کردن گرگها

دی 2, 1395 - 12:06 ق.ظ
آگوستینو
296 بازدید

برنامه های یوونتوس برای مهار ژکو و پروتی نقشی کلیدی در پیروزی این تیم برابر رم داشت.

حال که بر شوک اولیه شکست رم برابر یوونتوس غلبه کردیم نوبت به بررسی تاکتیکی رسیده است.

یوونتوسی ها اجازه ندادند تا راجا ناینگولان، دیگو پروتی و ادین ژکو واقعا اقدامی تاثیرگذار داشته باشند.

پیش از مسابقه من با یکی از نویسندگان وب سایت هواداران یوونتوس پیام هایی رد و بدل کردم و صحبتی در مورد این مسابقه شش امتیازی داشتیم.

نویسنده یوونتوسی بسیار آگاهانه پرسید:

مثلث ژکو، صلاح، پروتی در این فصل سری آ همه گلهای رم را زده بجز هفت گل. آیا تیم بیش از حد به آنها وابسته است یا اینکه موفقیت شان ادامه پیدا می کند؟

پاسخ این بود: بیش از حد وابسته…بله و خیر. اگر در ترکیب رم جستجو کنید کسی نیست که اسما هافبک هجومی باشد، پس کار این شده که در خط حمله به ژکو سرویس دهند یا اینکه صلاح را راه بیاندازند. این نسخه ای برای موفقیت در درازمدت نیست ولی دارد جواب می دهد. گزینه های دیگری هم هستند، به طول مثال توتی و ال شراوی، ولی صلاح، ژکو و آن بازیکنی که روی گردنش توپ را خالکوبی کرده فوق العاده بودند، پس چرا ترکیب برنده را خراب کنیم؟

این نسخه ای برای موفقیت در درازمدت نیست ولی دارد جواب می دهد. هنوز سر آن حرفم هستم، اما بر پایه مسابقه شنبه، به نظر می رسد که در خط حمله رم زنگ خاموشی به صدا درآمده است. یکی از دلایل پیروزی یوونتوس این بود که آنها توانستند خطرناک ترین مهره های رم را بی اثر کنند، مخصوصا ژکو و پروتی.

پس با امید به اینکه در آینده چنین اتفاقی رخ ندهد، ما بررسی ای انجام می دهیم تا ببینیم یوونتوس چطور توانست تیزترین پیکان های رم را کُند کند. برای درک تفاوت ها هم عملکرد تیم مقابل پسکارا را در نظر می گیریم.

اول دیگو پروتی، بازیساز بالفعل رم.

ما فرض می کنیم که پروتی مقابل پسکارا، پروتیِ در اوج است. در این مسابقه پروتی نه تنها گل زد، بلکه 10 سانتر(5 سانتر از هر جناح) انجام داد، از شش دریبلش پنج دریبل موفق بود و او چهار موقعیت گل ساخت. همان طور که می بینید، او در زمین اختیار تام داشته، بیشتر به جناح چپ تمایل نشان داده، اما گهگاه اقدام به عوض کردن جناح کارش کرده و 75 بار به توپ ضربه زده است.

بازی اش مقابل میلان هم چیزی بود بین بازی اش مقابل پسکارا و یوونتوس، ولی ببینید مقابل یوونتوس چه کرده است:

بله، خیلی کمرنگ است، نه؟ پروتی 77 بار به توپ ضربه زد و دوباره رم مالک توپ بود، اما همین ضربات نشان دهنده مشکل رم در مسابقه شنبه هستند. بازیکنان با مالکیت توپ هیچ کاری نکردند. مخصوصا پروتی بی اثر بود، چون توسط سامی خدیرا و استفان لیختشتاینر به گوشه زمین میخ شده بود و فقط عاجزانه توپ را به سوی ژکو سانتر می کرد، در مجموع 15 بار و فقط دو بار اینها تبدیل به موقعیت گل شدند. علاوه بر این، پروتی فقط دو بار اقدام به دریبل زنی کرد، که یکی در یک سوم دفاعی رم بود.

او 77 بار به توپ ضربه زد، 15 بار سانتر کرد و سه شوت هم داشت، اما کارش در نقاط حساس نبود. به خاطر فشار ایجاد شده توسط خدیرا، لیختشتاینر و بقیه نیروهای یووه، پروتی می چرخید و راهی برای نفوذ پیدا نمی کرد و نمی توانست از سد جورجو کیلینی و دانیله روگانی عبور کند.

می گویم که پسکارا و یوونتوس دو طرف محور کیفیت پروتی نیستند، اما بانوی پیر کاملا نشان داد که چطور می شود پروتی را بی اثر کرد، کسی که اسما بازیساز رم بود.

حالا بیایید ببینیم ژکو مقابل پسکارا و یوونتوس چه کرد.

خب، این یکی که کاملا واضع است، نیست؟ ژکو نه تنها در محوطه جریمه سرویس نمی گرفت، بلکه در منطقه بی طرف هم دست به بازی می زد و حرکت را به دو جناح می برد، سانتر می کرد و حتی موقعیت گلزنی هم ساخت. ژکو توانست در محوطه چهار شوت بزند، دو گل بزند.

یک بازی استادانه از ژکو بود، چون هم به شکلی عالی سرویس گرفت و هم اینکه موقعیت گلزنی و فضا برای هم تیمی هایش ساخت. این مسابقه نمونه ای بود از ژکویی که در این فصل عاشقش شدیم. او در هر حرکت هجومی ای شرکت می کند، اقدام به دریبل زدن می کند و بر محوطه جریمه تسلط دارد.

اما، به خاطر کیلینی و روگانی، ژکو نتوانست شنبه از انجام چنین بازی اش لذت ببرد.

هیچ، صفر، بی اثر. یوونتوس، مخصوصا روگانی، کاری کردند که 27 ضربه ژکو به توپ کاری نکند و شوتی هم نزد. ژکو هیچ سانتری نداشت، دریبل نزد، فقط یک موقعیت ساخت و 52% پاس هایش صحیح بودند. علاوه بر این، روگانی او را به شدت پرس کرد و عقب راند و به ندرت ژکو توانست حفظ توپ کند و فقط در یک سوم نهایی شش پاس را به مقصد رساند.

ژکو که نتوانست توپ را نگه دارد، خط دفاعی یوونتوس به راحتی جایش را حفظ کرد و کار برای وینگرهای رم و موقعیت سازی سخت تر شد، حتی عبور از خط دفاعی هم سخت بود. ژکو که حتی یک شوت هم نزد، پس خطری از مرکز نبود، در نتیجه خط حمله رم به حاشیه رانده شد؛ چیزی بود در حد بازی زمان گارسیا.

دانلود

نتیجه گیری

واقعا چه می شود گفت؟ یوونتوس همیشه خسیس ترین خط دفاعی لیگ را داشته و ما اصلا نباید انتظار داشته باشیم که مثل بازی با پسکارا توان حمله و موقعیت سازی و گلزنی داشته باشیم، اما قطعا حد وسطی هم وجود دارد. قطعا ژکو باید حداقل یک شوت به سمت دروازه می زد، قطعا پروتی باید حداقل سه چهار بار در این مسابقه کسی که با او یارگیری کرده بود را جا می گذاشت.

اما آنها چنین کاری نکردند. یووه می دانست که باید آنها را متوقف کند و راهش را هم بلد بود. بانوی پیر راهنمای اهلی کردن گرگها را نوشت، اما مسئله این بود که باید با توپ کاری کرد. رم بیش از 60% مالکیت توپ داشت و پاسکاری هایش هم تقریبا دقیق بودند، اما به هیچ نتیجه ای نرسید.

در طول سال دیدیم که رم می تواند از روی پسکارا و بولونیا رد شود و از مسابقه هایی مثل دیدارهایش با لاتزیو و میلان هم پیروزی را بیرون بکشد، اما مقابل یوونتوس قضیه فرق می کند. به نوعی، مقابل یوونتوس باید حد وسط خودشان باشند. هنوز نتوانستند حد وسط دقیق تسلطشان بر حریف را پیدا کنند و همین باعث شده تا مقابل یوونتوس نتیجه نگیرند.

میزان فاصله میان دو باشگاه هرگز این قدر کم نبوده است. روی کاغذ، رم می تواند و باید با خونسردی با یوونتوس رو به رو شود، اما این کار را نمی کند. مانع ذهنی باشد یا تاکتیکی، بارها شده که فوتبالشان را رها کردند و کنترلشان را از دست دادند.

استفاده از فرصت ها تنها راه برای شکست بانوی پیر است. با استعدادتر از آن هستند که آنها را دست کم بگیرید و تا امروز که رم در چنین مسابقه هایی بیش از حد بی اراده، مردد و غیرفعال بوده است.

.

وب سایت کیه زا دی توتی (کلیسای توتی)

 

2 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.