web analytics
بزرگترین وب سایت هواداران آ اس رم در ایران » اساطیر؛ قسمت دوم: آگوستینو دی بارتولومی

اساطیر؛ قسمت دوم: آگوستینو دی بارتولومی

مهر 20, 1392 - 9:21 ب.ظ
الیاس شایان فر
1,515 بازدید

Agostino 1

آگوستینو دی بارتولومی در تاریخ 8 آپریل 1955 در شهر رم به دنیا آمد. آینده فوتبالی آگوستینو از همان دوران کودکی با رم گره خورده بود. او تمام مراحل و رده های سنی رم را یکی یکی رد کرد و از نردبان حرفه ای اش بالا و بالاتر رفت. او به جوانان رم رسید و خیلی سریع به رهبر و کاپیتان گرگهای جوان تبدیل شد و موفق شد 2 بار رقابت های قهرمانی ایتالیا را در سال های 1973 و 1974 کسب کند. کوپا ایتالیا را هم در سال های 1974 و 1975 به دست آورد و بهترین گلزن آن رقابت ها شد.
18 ساله بود که اولین بازی اش در سری آ را در تاریخ 22 آپریل 1973 انجام داد. یک بازی خارج از خانه که گلی مقابل اینترمیلان به ثمر نرسید. 6 ماه بعد با یک شوت زیبا اولین گلش در سری آ را جشن گرفت و رم هم در آن دیدار توانست بولونیا را با نتیجه 2-1 از پیش رو بردارد. پایان سال 1973 که همزمان بود با پایان اولین فصل نیلس لیدهولم سوئدی (سرمربی وقت رم)، سال خوبی برای آگوستینو بود. رابطه ی او و مربی بسیار خوب و نزدیک بود و البته این دو مکمل های خوبی هم برای هم بودند که باعث شده بود تا آگو روز به روز در جالوروسی درخشش اش بیشتر شود.

Agostino 2:: اسکودتوی دوم و خروجی بی بازگشت …
——————————————

مهمترین دستاورد مرد محبوب سال های دور رم، اسکودتوی فصل 1982/83 بود. اسکودتویی که پس از حدودا 21 سال به دست آمد و تیفوسی ها را پس از مدتها ارضا کرد. یک سال بعد در تاریخ 30 می 1984 ایل کاپیتانو و یارانش تا یک قدمی کسب اولین قهرمانی جام باشگاه های اروپا هم پیش رفتند. آرزوی بزرگی بود که از رویا در حال تبدیل به واقعیت بود اما پس از تساوی 1-1 در 120 دقیقه نبرد دو تیم (نیل دقیقه 13 برای لیورپول و پروتزو در دقیقه 42 برای رم گلزنی کردند)، با بدشانسی در ضربات پنالتی با نتیجه 4-2 مغلوب لیورپول شدند (آگوستینو و ریگتی پنالتی های شان را به گل تبدیل کردند اما کونتی و گراتزیانی از دست دادند) تا با کسب یک شکست دراماتیک به نایب قهرمانی بسنده کنند. این بازی نقطه عطفی در کارنامه حرفه ای دی با (دی بارتولومی) بود. پس از این شکست او و فالکائو با یکدیگر جر و بحث کردند و لیدهولم هم از سمت خود استعفا داد تا به یکباره در یک شب همه چیز از بین برود… بازی که در المپیکو شهر رم انجام شد و گلادیاتور ها می خواستند در مقابل چشمان هواداران شان و در خانه شان جشن این قهرمانی بزرگ را بگیرند اما نشد! آن شب سرنوشت سازی بود. غیر منتظره بود. آگوستینو عمیقا صدمه دید چون بیش از حد مغرور و البته محترم بود دیگر قادر نبود تا در المپیکو به کارش ادامه دهد. البته او هم اخراج شد …

Agostino 3:: عاشقی که به عشقش نرسید
——————————-

آگوستینو به همراه لیدهولم از رم رفتند و او با این مربی سوئدی به تیم میلان پیوست. اتفاقا باید فصل جدید را هم در سن سیرو مقابل تیم سابق شان، رم آغاز می کردند. او برای میلان گل زد و بدون توجه به تیم سابقش شادی کرد. چیزی که باعث طعنه فرانچسکو گراتزیانی و دیگر بازیکنان رم شد. با این حال این حرکت آگو در پاسخ به اتفاقات تلخ گذشته بود. البته این چیزیست که آگو بعد ها به آن اعتراف کرد. در حقیقت در قلب آگوستینو یک عشق بزرگ به نام رم وجود داشت و همواره هم این عشق در قلب او باقی ماند. تیمی که پس از خروج آگو، دیگر هرگز پیراهنش را به این پسر عاشق نداد تا آگوستینو پس از میلان به چزنا و بعد سالرنیتانا بپیوندد. با این حال او پس از رم هرگز نتوانست برای 3 تیم دیگر از خود گذشتگی هایی که برای رم انجام داد را تکرار کند چون رنگ چشمک های او قرمز و زرد بود.

Agostino 4:: پایان راه یک افسانه
———————-

30 می 1994 خبر دردناک و تاسف بر انگیزی منتشر شد که فوتبال جهان را در شوک و اندوه فرو برد. 10 سال پس از آن شکست تلخ و ناراحت کننده مقابل لیورپول که باعث خروج ابدی آگو از جالوروسی شد، او به شدت دچار افسردگی شده بود و سرانجام در ویلای خود دست به خودکشی زد. با لباس خوابش سراغ کشویش می رود و اسلحه اش را در می آورد. ساعت 8:45 و در سکوت مطلق، ناگهان صدای تیری شنیده شد. تیری که به قلب آگوستینو رفت و جان او را گرفت. یک پایان دراماتیک. تراژدی که اگر بیشتر به تلخی آن فکر کنیم، مزه قهوه بدون یک دانه شکر می تواند شیرین ترین نوشیدنی نوشیدنی ها باشد. مرگی که تا به امروز برای رمیها و غیر رمیها یک سوال بود. چرا؟! نقاشی های دیواری هم از او در رم کشیده شد ” آگوستینو در دل ماست “. آگوی بزرگ 1 ماه پس از آنکه 39 ساله شد تنفگ را به سمت قلبش گرفت و ماشه را کشید. با این حال بسیاری می گویند او به عنوان یک بازیکن به دنیا آمد و نمی توانست بدون توپ و بدون رم زندگی کند. دلیلی که برای یک تیفوسی رمی قانع کننده است!
” من در تونلی بی پایانم. آنها نمی خواهند به دنیای فوتبال برگردم … ” او هیچگاه همه چیز را نگفت. ترجیح داد سکوت کند اما خستگی از آدم های دور و ورش که چشم موفقیت او را نداشتند را در تک تک استخوان هایش حک کرده بود. 250 میلیون بدهی، روابط خانوادگی که کمی ترک خورده بود، خارج از دنیای فوتبال، این همه نا امیدی. تا کی و کجا …؟ قهرمان می خواست برگردد اما نشد. او سعی کرد در زمین های خاکی روستایش استعداد کشف کند. ” می خواهم کاری کنم تا بچه ها از کودکی شان عاشق فوتبال شوند. “

Agostino 5:: استاد
————

آگوستینو دی بارتولومی، یکی از بزرگترین ستارگان تاریخ جالوروسی است. کسی که پایان تلخی داشت و برگه غم انگیزی از تاریخ باشگاه رم را نوشت. او کاپیتانی بزرگ بود. در زمین مسابقه یک رهبر بزرگ بود. افسانه ای که باعث شد تا خیلی از طرفداران رم به تیفوسی های این تیم تبدیل شوند. آن زمان مردم زیادی از او و لیدهولم انتقاد می کردند اما آگو با کسب اسکودتو در سال 1984 دهان همه را بست. او چهار نام مستعار نزد هواداران داشت. نینائو (بیش از حد خواب آلود)، کالیگولا (شجاع و با کاریزما)، آگو و دیبا. شرایط فیزیکی او مطلوب بود. 180 سانتی متر قد و 75 کیلو گرم وزن داشت. تحت رهبری او، رم، بهترین تجربه اش در طول تاریخ باشگاه را داشت. او همواره تیم را رو به جلو راهنمایی می کرد و همیشه تا پایان می جنگید و به موفقیت تیم ایمان داشت. او در بیرون زمین هم آقا و جنتلمن بود. به ندرت کارت زرد دریافت می کرد. هرگز با کارت قرمز مواجه نشد. برای مدت زمان طولانی به سمبل و نماد جالوروسی تبدیل شد. یک رهبر معتبر. هرچند که خودش می گفت: ” هرگز احساس نکردم که شخصیتم گل سرسبد است! ” آگو منحصر به فرد بود و غیر قابل کپی بود! هنوز هم هواداران رم لبخند (از روی خجالت) کاپیتان در رختکن را پس از کسب اسکودتوی 1983 به یاد دارند. وقتی که برونو کونتی با شامپاین آمد و جالوروسی ها جشن گرفتند. آگوستینو از نظر فنی بسیار خوب تمرین دیده (کرده) بود و توپ را با تمام وجودش احساس می کرد. ضربات آزاد دیبا (دی بارتولومی) همیشه هواداران روی سکو را به وجد می آورد و آنها را وادار می کرد تا از جای خود بلند شوند و واکنش نشان دهند. شوت های او بسیار دقیق و قدرتمند بودند. وقتی توپ او گل می شد در کوروا سود شعار می دادند: ” ouuuuu Agostino! Ago, Ago, Ago, Agostino Goal! ” طرفداران او را استاد خطاب می کردند. با این حال او هرگز شانس پوشیدن پیراهن تیم بزرگسالان ایتالیا را نداشت و تنها برای زیر 21 و 23 ساله های ایتالیا به میدان رفت. درواقع انزو بیرزوت (سرمربی وقت ایتالیا) بیشتر جیانکارلو آنتونیونی را می پسندید. آگو می توانست خوش شانس تر باشد اگر پستش با پست ستاره و اسطوره فیورنتینا یکی نبود.

Agostino 6:: اسطوره ها هرگز نمی میرند
——————————-

او مردیست که هیچگاه نمی تواند فراموش شود. یک بازیکن بزرگ که هرچند در حقش کم لطفی شد و به آنچه که می خواست نرسید. با این حال زندگی تمام آن چیزی که بخواهی را به تو نمی دهد و تنها چیزی که برای تو باشد را می گیری. آگوستینو قطعه اصلی بود. نماد بی انتهای رم.
مقامات روستای سان مارکو از شهر کاستلاباته (آخرین محل اقامت آگوستینو) به یاد افسانه و اسطوره تیم رم، خیابانی را به نام او نامگذاری کردند.
24 فوریه 2012 و در مراسم افتتاحیه زمین تمرین جدید در تریگوریا، نام این محل ” آگوستینو دی بارتولومی ” گذاشته شد. در این مراسم همسر آگو، ماریسا به همراه پسرش لوکا، بسیاری از هم تیمی های او در سال 1983 و همچنین تعدادی از چهره های جهان سیاست و ورزش هم حضور داشتند. در پایان لوکا، پسر آگوستینوی بزرگ گفت: ” آگوستینو به خانه اش بازگشت … “

Agostino statistics

آمار و افتخارات:
سری آ: 237 بازی، 50 گل
کوپا ایتالیا: 1980، 1981، 1984 – 52 بازی، 14 گل
لیگ قهرمانان اروپا: فینال 1984 – 8 بازی، 1 گل
کاپ برندگان: 4 بازی
یوفا کاپ: 13 بازی، 1 گل
تیم ملی: 8 بازی برای تیم ملی زیر 21 ساله ها و 7 گل – 5 بازی برای تیم ملی زیر 23 ساله ها

33 نظر

رمی عزیز، برای مشاهده نظرات و نظردهی بایستی به سایت وارد شوید.